Pusty nośnik reklamowy przy chodniku częściowo zasłonięty drzewem.

Widoczność reklamy a rozliczenie emisji

Widoczność reklamy i liczba wyświetleń opisują różne zdarzenia. Przy odbiorze kampanii najpierw trzeba sprawdzić, za co strony uzgodniły zapłatę: wszystkie emisje, odsłony spełniające kryterium widoczności czy inny rezultat. Dopiero potem można wybrać właściwą kolumnę raportu i policzyć należność. Sam procent bez podstawy obliczenia nie pozwala ocenić wykonania zlecenia.

Problem pojawia się, gdy raport przedstawia „70% widoczności”, a osoba zatwierdzająca fakturę odnosi wynik do całego zakupionego nakładu. Część emisji mogła jednak nie zostać objęta skutecznym pomiarem. Nie należy jej automatycznie uznawać ani za widoczną, ani za niewidoczną. Dla tej grupy po prostu brakuje rozstrzygającego wyniku.

Widoczność reklamy: trzy liczby, które trzeba rozdzielić

Eksport powinien pokazywać wszystkie emisje, emisje mierzalne oraz odsłony uznane za widoczne. Przy każdej liczbie potrzebne są okres, format i źródło. Takie rozdzielenie pozwala ustalić, czy rozbieżność dotyczy dostarczenia reklamy, możliwości pomiaru czy osiągnięcia uzgodnionego warunku.

Dokumentacja Google Ads dotycząca Widoku aktywnego opisuje techniczne kryteria pomiaru. Dla standardowej reklamy displayowej wymagane jest co najmniej 50% powierzchni na ekranie przez sekundę. Duże formaty i wideo mają inne warunki. Definicję należy zatem odnieść do konkretnej reklamy, a nie do wspólnej etykiety całej kampanii.

Spełnienie takiego kryterium oznacza możliwość zauważenia przekazu. Nie dowodzi przeczytania oferty, zapamiętania marki ani zakupu. Gdy umowa rozdziela zakup mediów i wyniki sprzedaży, ekspertyza powinna zachować ten podział. Nie można zastąpić jednego obowiązku innym wskaźnikiem tylko dlatego, że jest dostępny w raporcie.

Model: 70% widoczności i 42 tysiące potwierdzonych odsłon

Poniższy przykład ma umowne dane i nie opisuje rzeczywistej kampanii. Zarejestrowano 100 000 emisji, z których 60 000 było mierzalnych. Warunek widoczności spełniło 42 000. Wskaźnik wynosi więc 42 000 ÷ 60 000 = 70%. Pozostałe 40 000 emisji znajduje się poza skutecznym pomiarem.

Na tej podstawie nie wolno wpisać do odbioru 70 000 widocznych odsłon. Wymagałoby to przeniesienia wyniku mierzalnej części na całą kampanię. Nie ma też podstaw do stwierdzenia, że wszystkie 40 000 niezmierzonych reklam było niewidoczne. Raport powinien zachować trzy odrębne wielkości i wyjaśnić ich znaczenie.

Doprecyzujmy warunki modelowej umowy. Jeżeli zakup obejmował 100 000 emisji, trzeba najpierw sprawdzić ich dostarczenie. Jeżeli obejmował 60 000 potwierdzonych widocznych odsłon, raport pokazuje 42 000, a różnica wynosi 18 000. To materiał do porównania z zasadami uzupełnienia emisji lub rozliczenia, a nie automatycznie ustalona kwota zwrotu.

Przy umownej cenie 20 zł netto za tysiąc potwierdzonych widocznych odsłon 42 000 odpowiada 840 zł netto. Całe zamówione 60 000 odpowiadałoby 1200 zł netto. Jest to wyłącznie rachunek dla tak przyjętej jednostki; nie cennik ekspertyzy ani reguła rozliczenia każdej kampanii. Opłaty stałe i inne świadczenia trzeba zbadać osobno.

Co może wyjaśnić różnicę między dwoma raportami?

Zanim uzna się wynik za błąd, należy porównać daty, strefę czasową, identyfikatory kampanii i zakres formatów. Raport wydawcy może obejmować całą emisję, a eksport agencji wybrany podzbiór. Inny mianownik potrafi zmienić procent bez zmiany liczby odsłon rzeczywiście uznanych za widoczne.

Przydatna jest tabela uzgodnienia: warunek umowy, nazwa kolumny, wartość, filtr i dokument źródłowy. Jeżeli brakuje historii pomiaru, lukę należy opisać. Zrzut dzisiejszego panelu nie odtwarza samodzielnie ustawień z badanego okresu. Nie powinien zastępować zachowanego eksportu.

Zakres, koszt i wynik prywatnej analizy

W audycie wykonania działań marketingowych Piotr Sulewski może wyodrębnić badanie kampanii reklamowej. Cena i termin są ustalane indywidualnie po określeniu liczby kampanii, okresów i źródeł. Przy ograniczonym budżecie można zacząć od spornego formatu i jednej pozycji rozliczenia.

Rezultatem powinno być przejście od zapisu umowy do danych i rachunku, z wyraźnym oznaczeniem braków. Przy odbiorze sprawdź, czy da się samodzielnie odtworzyć procent oraz kwotę. Do ustalenia zakresu przygotuj specyfikację zakupu, eksport kolumn pomiarowych i fakturę. Taki zestaw pomaga zawęzić spór do konkretnego warunku, bez obietnicy określonego rozstrzygnięcia prawnego.

Autor: Piotr Sulewski

Powrót do bloga

Najnowsze

Czy raport kliknięć dowodzi wykonania SEO?

Zobacz więcej

Wycena historyczna a wiedza po fakcie

Zobacz więcej

Reklama niedostępnego towaru a szkoda

Zobacz więcej